Wat kan ik zeggen? Er zijn geen woorden, omdat ik nog steeds niet kan geloven dat dit echt gebeurd is. Is dit echt gebeurd in Noorwegen, mijn mooie heerlijke Noorwegen? Natuurlijk zijn Oslo en Noorwegen niet van mij, maar als je 10 jaar lang in een stad hebt gewoond, voelt het als thuis. En het voelde altijd zo ontzettend veilig…zo vredig…

Ik had gepland om deel 2 van de Noorse bruiloft te posten vandaag, maar in plaats daarvan vind ik het meer passend om een woord van troost te schrijven, aan alle Noren die een manier moeten vinden om met deze gruwelijke gebeurtenis en het verlies van zoveel mooie jonge mensen te leven. Alle rozen en het samenzijn van zovelen gisteravond, doet me geloven dat het Noorwegen gaat lukken om het prachtige en hartverwarmende land en volk te blijven, dat het altijd geweest is. Mijn gedachten zijn bij jou en jullie, mijn geliefde Noorwegen…

So what do I say? There are no words in my mind, because I still can’t believe this really happened. Did this really happen in Norway, my sweet lovely Norway?Of course Oslo and Norway are not mine, but when you have been living in a city for the past 10 years, it feels like home. And it always felt so safe...so peachful…

I planned to post part 2 of the Norwegian wedding today, but instead I find it more appropriate to say a little word of comfort to all the Norwegians who have to find a way to live with this cruel story and the loss of so many beautiful young people. All the roses and togetherness of so many yesterday night made me believe Norway and it’s people will succeed to still be the magnificent and heartwarming nation as it always had been. My thoughts are with you, my beloved Norway…